Steeds vaker wordt mij gevraagd of ik al een leuke man ben tegengekomen. Ik begrijp wel waar die vraag vandaan komt. De baby’s en huwelijken in mijn omgeving volgen elkaar in rap tempo op; ladingen beschuit met muisjes heb ik al gegeten het afgelopen jaar. Mensen settelen zich en stichten een gezin. Dat zorgt voor orde en rust in de hoofden van de nabije familieleden en vrienden. Maar het plaatje is nog niet compleet, ik ben er namelijk ook nog. De single. De enige naam op de kerstkaart. De extra stoel aan tafel in een restaurant. Een overgebleven ziel die met haar stokoude dertig jaar nodig aan de man moet. Dat zou althans de gedachtegang kunnen zijn van de traditioneel denkende mensch in mijn omgeving. Zelf heb ik andere ideeën over mijn toekomst, maar bij de huisje-boompje-feestjes van anderen sta ik natuurlijk wel vooraan in de rij om een lekker vorkje (bruids)taart mee te prikken!

Liefde staat echter wel op mijn wensenlijstje. Liefde geven en ontvangen is zoiets moois. De kriebel in m’n buik als ik een sms van hem krijg en de grijns die 24 uur per dag geboetseerd op mijn gezicht staat, die wil ik wel weer eens ervaren. Een relatie waar je energie van krijgt, dat is geweldig. En dat gun ik mezelf. Daarom alvast genoteerd op mijn To-do list 2012; liefde vinden en het vasthouden. Voor de zekerheid schakel ik de kerstman ook even in.     
 

Nina